Można by pomyśleć, że to jej zasób, że to osoba która jest ambitna, chce się doskonalić, do czegoś w życiu dąży. Problem tkwi w tym, że perfekcjonista stawia sobie nierealistyczne standardy, zawsze musi zrobić wszystko na 100%, a kiedy zbliża się do swojej poprzeczki podnosi ją wyżej, co powoduje ciągłe niezadowolenie z siebie.
Kolejną cechą perfekcjonisty jest brak akceptacji dla popełnianych błędów. A przecież uczymy się na błędach, " nie popełnia błędów ten, kto nic nie robi" a perfekcjonista robi bardzo wiele, stąd kolejne jego założenie, które jest nierealistyczne i prowadzi do wielu krytycznych myśli odnośnie siebie, karcenia siebie czy zawstydzania.
Takie myśli prowadzą z kolei do negatywnych emocji, sztywności, przytłoczenia. Zatem w taki sposób perfekcjonista wpada we własną pułapkę.
Co się kryje pod perfekcjonizmem?
Pod tą maską kryje się lęk np. przed oceną, swoimi słabościami, poczucie bycia niewystarczającym. Perfekcjonista swoim działaniem chce ukryć swoje niskie poczucie własnej wartości, dlatego też wkłada wiele wysiłku w to, żeby na zewnątrz wszystko wyglądało idealnie.
Skąd się bierze perfekcjonizm?
Źródeł może być wiele. Jednym z nich jest nasze dzieciństwo, czyli np. proces modelowania, gdzie dziecko uczy się od perfekcyjnych rodziców i powtarza ich schemat funkcjonowania. W tym mogą się kryć również oczekiwania rodziców wypowiedziane wprost lub nie, a dziecko chcąc ich zadowolić stara się robić wszystko idealnie. Kolejnym źródłem jest środowisko zewnętrzne, gdzie na każdym etapie życia poddawani jesteśmy ocenie. W szkole otrzymuje się nagrody, wyróżnienia za dobre wyniki, startowanie w olimpiadach a błędy są karane.
Brak jest przestrzeni na indywidualizm, autentyczność, kreatywność, bo dziecko ma myśleć jak nauczyciel, gdyż w przeciwnym razie jest odrzucane i wykluczane.
Współczesny świat sprzyja rozwojowi perfekcjonizmu - szybkie tempo życia, praca w korporacji, rywalizacja powodują coraz większy lęk a tym samym sztywność, precyzję i brak miejsca na błędy czyli stawanie się "robotem". To wszystko odbija się coraz bardziej na naszym zdrowiu prowadząc coraz częściej np. do depresji, zaburzeń lękowych, odżywiania, ucieczki w uzależnienie.
Dlatego też zachęcam Cię abyś codziennie doceniał siebie, swoje najmniejsze sukcesy. Wyznaczaj sobie realistyczne cele i dąż do nich ale pozwalając sobie przy tym na błędy, które przy kolejnych razach będą dla Ciebie źródłem doświadczeń i wiedzy.